Şimdi bu ayakkabıyı gören diyebilir ki “Günümüzde hep telefonla konuşulabilen, hem internete girilebilen, hem de müzik dinlenip film seyredilen cep telefonları var. Günümüzde saçı hem düzleştiren hem de kıvırtan çok işlevli aletler var. Günümüzde hem faks gönderip, hem fotokopi çeken, hem belge tarayıp hem de yazdıran makineler var. O zaman günümüzde neden aynı zamanda ruj olarak da kullanılabilen ayakkabılar bulunmasın?” Ama kazın ayağı öyle değil tabii. (Aman bizim deyimlerimize de bakın)
Alberto Guardini’nin bu tasarımındaki rujlar dudağa sürülemiyor. Herhalde dudağa sürülebilmesini bekleyen kimse yoktur zaten. Geniş bir yaratıcılık yelpazesinde başka bir yaprak sadece bu. Sıradan siyah bir ayakkabıyı süsleyen fırça dokunuşu kabilinden bir hoşluk, bir ayrıntı. Bir küçük ilginçlik. Öyle ki bunları giymek cesaret de istemiyor aslında. Sadece farklı bir ruh istiyor, sıranın dışına doğru bir adım atarak varlığını bir nebze belli etmek arzusu istiyor. Rujların renkleri –belki de kıyafetin, çantanın rengine uydurmak amacıyla- istenildiği gibi değişebiliyor. Diyelim ki fettan kızlara kırmızısı, cici kızlara sarısı. Bakalım daha neler göreceğiz?
