Küçük Sırlar dizisi yayın hayatına başladığından beri hem büyük ilgi gördü hem de büyük tepki topladı. Tepkiler öğrencilerin yaşam biçimlerinden, dizide onların okulda ders görürken sahnelerin olmamasına, öğretmenlerine dair bir bilginin bulunmamasına ve giydikleri formaların şekli şemaline kadar çeşitli konularda gösteriliyor. Yaşam biçimlerini bilemeyeceğim, öğrencilerine ve ailelerine göre değişir, her tür lisede her tür olay olabiliyor günümüzde. Eskiden de öyleydi. Formalara gelince, istenilen renkte ve boyda giyilen gömlekler, kalçaya kadar çıkan etekler, topuklu ayakkabılar, kıpkırmızı rujlar elbette bana ilk etapta görmeyeli bu liseler amma serbestleşmiş dedirtti. Kıyafet serbestliğine geçiş döneminin yansıması mı diye düşündüm. Ama internette gelen tepkiler pek iyi olmadı tabii. Birçok okulda elbette liseye böyle gelmeye izin yok. Bunun sadece devlet okullarına özgü olduğunu sanmıyorum. Günümüzde durumu bilemem ama bizim zamanımızda okula böyle gelmek mümkün değildi. Liseyi okuduğum Saint Joseph biraz toleranslıydı. Abartılı olmamak kaydıyla ince bir yüzüğe, küçük ve dikkat çekmeyen küpeye izin vardı. Beş santim topuklu bot giyip geldiğimde karışan olmazdı, ama o dönemde Mariah Carey'nin "Honey" klibiyle moda olan 20 cm incecik topuklu Gucci ayakkabıyla gelemezdim mesela. (Sadece okul kurallarından dolayı değil aslında, ayrıca bunlarla yürüyemediğimden tabii:) Bir de okulun içinde bere takamazdık. Sebebini bilemiyorum. Aslında Saint Joseph'e başladığımda kurallar bana harikulade gelmişti çünkü ortaokulu okuduğum Sainte Pulchérie inanılmaz sıkıydı. Yüzük yok, küpe yok, saçlar mutlaka toplanacak açmak yok. Üstüne üstlük siyah ve beyaz harici renkte çorap da yok! Okulun forması maviydi ve uyumlu olsun diye tam formanın renginde külotlu çorap giyerek okula gitmiştim, hemen bana bu renk çorabın yasak olduğu söylenmişti, şok olmuştum. Söyleyen de büyük sınıflardan kızlar. Daha okula başladığım ilk hafta saçımı arkadan kelebek tokayla tutturduğumda bir "abla" bana bunun yasak olduğunu söylediği zaman ilk şoku yaşamıştım bile. Hocalardan çok büyük sınıflardaki kızlar karışırdı bize. Yok gömlek içeri sokulacak, saçlar toplanacak, kolye dışarı sarkıtılmayacak. Bir keresinde bir ablanın karşımda sinir krizleri geçirdiğini, tir tir titrediğini, kademeli olarak kıpkırmızı olduğunu gördüm. Onların hocalardan daha kuralcı olmalarını anlayamamıştım. Ben son sınıfa geçtiğimde küçükleri uyarmak gibi işlerden uzak durdum şahsen.
Bazen düşünüyorum da bu kurallar bizi gömleğimizi dışarı çıkarmaya saçımızı açmaya o kolyeleri yüzükleri takmaya daha çok teşvik etmişti. O yüzüğü takmak önemli bir olay olmuştu. Bir keresinde değerli Fransızca hocamız Mme Ani Takvoryan derse girer girmez ellerimizi kaldırmamızı söylemişti. Ben hemen sebebin yüzükler olduğunu anlayıp yüzüklerimi çantaya atıp ellerimi öyle kaldırmış, yüzüklerimi kurtarmıştım. Bir kolyemi kurtaramamıştım ama. Yakalanmıştım, kolyeyi galiba soeurlerden biri, sevgiyle andığım Soeur Paul elimden almıştı. Bir iki saat üzüldüm sonra unuttum, senenin başında olmuştu olay, aradan 7-8 ay geçti, bir gün beni çağırdılar, ne iş diyerek merakla gittim baktım masada kolyem duruyor. Sene bitince bana geri vermeye karar vermişler tabii, aa böyle bir kolyem vardı benim doğru ya diyerek aldım. Bir kolye takmak bile nasıl meseleydi. Şimdi dizilerde Ayşegülleri görünce kendimi başka bir evrene geçiş yapmış gibi hissetmem gayet doğal.
Diziyle ilgili aldığım son haberlere göre İl Milli Eğitim Müdürlüğü forma boylarına tepki göstermiş. Bir iki bölüm içinde etek boyları uzayacakmış. Çekimlerin yapıldığı İstanbul Erkek Lisesi, artık başka okulda çekim yapın diye buyurmuş. Hatta yakında senaryo gereği lise çekimleri de sona erecekmiş. Bunu hepsini mezun edecekler diye tercüme ettim. İyi olur diyorum. Dizi lise formatından çıkarsa, tepkiler de azalır. Ayşegül'ün Su'ya söylediği, "Ali senin yanından kalkıyor benimle yatıyor" gibi sözleri bir liseli kızın ağzından duymak bana da tuhaf geliyor açıkçası:)
Fotoğraflar: Milliyet ve Kanal D
